تم بازی برنامه آهنگ موزیک موبایل - دانلود - نرم افزار - مقاله - مهندسی

شما می توانید به وسیله دوربینهای ریز تعبیه شده بر روی دسته های این عینک به صورت کاملا با کیفیت به ضبط و تهیه فیلم بپردازید. با این وسیله به راحتی شما می توانید با جاسوسی پرداخته و همانند گروههای مافیایی به باج گیری بپردازید! اما حالا که ما معرفی کردیم و دیگر نمی توانید بر روی سوژه هایتان استفاده کنید می توانید به جای دوربین مخفی و داشتن ساعاتی شاد و مفرح در کنار اعضای خانواده! و دست انداختن دوستانتان از آن استفاده کنید.

این دوربین می تواند تا 15 متری اطلاعات را بفرستد به گیرنده مخصوصی که برای آن ساخته شده است. این گیرنده توانایی ذخیره بر روی یک حافظه SD 2 گیگابایتی را دارد. البته خود دوربین توانایی ذخیره بر روی حافظه 128 مگابایت داخلی را هم داراست.

- تعیین فاصله نسبت به یک جسم یا اجسام: معمولا برای اجسامی که در حرکت هستند مانند هواپیماها، کشتی‌ها، قایق‌ها و... این نوع از رادارها می‌توانند ساده یا بسیار پیشرفته باشند که انواع پیشرفته حتی می‌توانند برای مثال، نوع و مدل هواپیما را نیز شناسایی کنند.

اجمالا برخی از دلایل اهمیت این سیستم های تسلیحاتی عبارتند از:

-     موشک های کروز به عنوان یک تهدبد جدی علیه ایران مطرح هستند، این موضوع چه به لحاظ استراتژیک (در صورت وقوع هرگونه حمله نظامی)  و چه از دیدگاه تاثیر بر روند مذاکرات جاری بین ایران و جوامع بین المللی اهمیت دارد.

-          ایران در مظان دستیابی به تعدادی موشک کروز استراتژیک است

-          ایران در مظان دستیابی به تکنولوژی موشک های کروز است

در این بخش از مقاله تلاش می شود به سوالات زیر پاسخ داده شود:

1- چرا موشک های کروز مورد توجه و علاقمندی کشورها قرار گرفته اند؟ این موشک ها چه برتری نسبت به سایر سیستم های تسلیحاتی دارند؟

2-  آیا کشوری با سطح تکنولوژی ایران توانمندی دستیابی به فناوری این موشک ها را دارد؟

اگرچه پاسخ دادن به این سوالات چندان سهل و آسان نیست ولی تلاش می شود در حد بضاعت به آنها پرداخته شود

از سال 1986 گزارشهای دریافتی از ایران حاکی از برنامه توسعه و پیشرفت موشک بالستیکی میان بردی بود که نامهای مختلفی از قبیل Shahab 3،Shihab 3،Shehob 3 و یا Zelzal برای آن برگزیده شده بود.در سال 1993 ایران و کره شمالی همکاریهای بسیار نزدیکی را در جهت برنامه توسعه و پیشرفت موشکهای سوخت مایع یک مرحله ای No-dong 1 و No-dong 2 آغاز کردند و احتمالا در همان زمان پاکستان نیز برای توسعه و پیشرفت موشکهای Ghauri1/2 خود به این برنامه ملحق شد. طراحی موشک No-dong کره شمالی بر اساس تکنولوژی ساخت موشک روسی SCUD B بنا نهاده شده بود که بعدها نیز امتیاز ساخت موشکهای SCUD B و SCUD C را نیز در اختیار کره شمالی قرار داد و آنها نیز نسخه بعدی آن را به ایران فروختند.

 برهموس PJ-10  یک موشک کروز مافوق‏‎صوت می‏باشد که آن را می‏توان از طریق زیردریایی‏ها، ناوهای جنگی، هواپیماها و یا از سطح زمین پرتاب نمود.
این موشک، تولید مشترکی است بین شرکت روسی Mashinostreyenia و شرکت هندی Brahmos Corp که پیشرانهء آن بر اساس موشک روسی «یخونت» (Yakhont) طراحی شده است، در حالی که سامانهء هدایت کنندهء موشک به وسیلهء شرکت هندی Brahmos ساخته شده است.
برهموس، جزو معدود موشکهای کروز در کل جهان محسوب می‎شود که در سرعت حیرت‏انگیز 2.5 تا 2.8 ماخ پرواز می‏کند، که این مقدار، سه برابر سرعت موشک کروز آمریکایی «اماهاوک»(Tomahawk) می‏باشد.طراحی برهموس، کار مشترکی است بین «سازمان تحقیقات و تولیدات دفاعی» (DRDO) از هند و موسسهء فدرال ایالتی Mashinostroyenia از روسیه (NPOM) که تحت سرمایه‏گذاری شرکت هوافضای برهموس انجام پذیرفت.
این موشک، نام خود را از اسامی دو رود بزرگ Brahmaputra و Moskva برگرفته است. دو کشور روسیه و هند، قصد دارند تعداد 1000 فروند از این موشک کروز را در طول 10 سال آینده تولید نمایند و 50 درصد تولید را نیز به سایر کشورها صادر کنند.

موشک برهموس در ارتفاع 10 متری سطح زمین پرواز کرده و به اهداف خود اصابت می‏کند. این موشک، پس از پرتاب، به سرعت 2.8 ماخ دست پیدا می‏کند و دارای حداکثر بردی برابر 290 کیلومتر می‏باشد

موشکی سطح به سطح ,  هوا به سطح و ضد کشتی است که توانایی شلیک از ساحل را داراست.این موشک توسط کمپانی سوئدی Sabb Bofors Dynamics  طراحی و تولید شده است.

Sabb Bofors Dynamics   در سال 1979 شروع به طراحی RBS-15  نمود.چندین نمونه که شامل نسخه کشتی-پرتاب با کد RBS-15M  و نوع دفاع ساحلی  با کد RBS-15K و نوع هوا-پرتاب با کد طراحی RBS-15F  و مدل صادراتی RBS-15CD. مدل کشتی پرتاب RBS-15M MK 1  در سال 1985 وارد خدمت شده و به نیروی دریایی سلطنتی سوئد تحویل داده شد و در کشتی های موشک اندازه""Stockholm" و "Goteborg" مورد استفاده قرار گرفت و چندی بعد روی کشتی سبک "Visby" نیز نصب گردید.نوع زمین-پرتاب(دفاع ساحلی) این موشک  به نیروهای دفاع ساحلی پادشاهی سوئد تحویل شد که این مدل  روی خودرویی چرخدار(Transporter-Erector-Launcher (TEL)) که توانایی حمل 4 موشک را به صورت همزمان داشت قرار گرفت بود.

موشک P-270 موسکیت(روسی,П-270 «Москит»:انگلیسی:( Mosquito یک موشک روسی مافوق صوت است که از موتوری رم جت برای پرواز استفاده میکند.کد طراحی این موشک 3M80 است و ناتو این موشک را SS-N-22 Sunburn  نامگذاری کرده است.سیستم  این موشک توسط کمپانی معروف روسی Raduga Design Bureau در طول دهه 70 میلادی طراحی شد که دنباله طرح   موشک   SS-N-9 "Siren"بود.نسخه اصلی موسکیت برای پرتاب از کشتی طراحی شده بود اما در نمونه های بعدی توانایی پرتاب از پرتابگرهای ساحلی و زیرآبی(زیر دریایی)  و هوایی(جنگنده های سوخو-33 و نسخه دریا پایه سوخو27)را بود.این موشک توانایی حمل سر جنگی متعارف و هسته ای را داراست.

Alacran

موشک الاکرن موشکی کوتاه برد و سطح به سطح است,که از پیشرانه ای با سوخت جامد سود میبرد.این موشک توانایی جمل یک کلاهک بالستیک را داراست.ارژانتین کار توسعه این موشک را در اوائل سال 1980 میلادی و بر اساس  موشک کندور 1 شروع کرد,که موشکی برای برنامه های فضایی بود که با همکاری و تکنولوژی اروپایی ساخته شده بود.اعتقاد بر این است که ارژانتین از تکنولوژی کندر 1 برای ساخت الاکرن استفاده کرده است.

موشک الاکرن طولی در حدود 6.2 متر و قطری برابر با 0.56 متری دارد و وزن پرتاب ان در زمان پرتاب باربر با 1.620 کیلوگرم است و از موتوری تک مرحله ای با سوخت جامد استفاده میکند.دقت سیستم هدایت خودکار این موشک نامشخص است.این موشک مجهز است با یک کلاهک جنگی که میتواند حمل کند مقادیر سنگینی مواد شیمایی و کلاهک خوشه ای را.الاکرن توانایی حمل کلاهک 400 کیلوگرمی را به فاصله 150 کیلومتری داراست.دو نوع دیگر از مهمات برای الاکرن در دسترس است که  1,020 CAM-1 برای مهمات جنگی یا 176 MOR-1 که داری کاربری ضد تانک و ضد نفر است.

Jericho 1

جزئیات

موشک جریکو 1 یک موشک برد کوتاه است,متحرک,یک موشک سوخت جامد.در عملکرد اولیه برای ضربه زدن به دشمنان و همسایه های مجاور اسرائیل توانست کلاهک را به سر جنکی متعارف ,شیمیایی و اتمی مجهز کند.

در مورد جریکو 1 اعتقاد بر این بود که این موشک در سال 1962 و با کمک کمپانی فرانسوی Marcel-Dassaultتولید گشت.( Marcel-Dassault=شرکت تحقیقات هواوفضای فرانسه).

باور اولیه بر این بود که در بین سال های 1965 و 1968 بیش از شانزده مورد پرتاب برای تست انجام گرفته است که ده پرتاب با موفقیت انجام شده.در سال 1973 این موشک وارد سرویس شد و در مجتمع زیر زمینی زکریا در جنوب غربی تل اویو نسخه اصلی ان گسترش یافت.

Jericho 2

جزئیات

موشک جریکو 2 یک موشک برد متوسط است,متحرک,یک موشک سوخت جامد.در عملکرد اولیه برای ضربه زدن به دشمنان و همسایه های مجاور اسرائیل توانست کلاهک را به سر جنکی متعارف ,شیمیایی و اتمی مجهز کند.

در مورد جریکو 1 اعتقاد بر این بود که این موشک در سال 1962 و با کمک کمپانی فرانسوی Marcel-Dassaultتولید گشت.( Marcel-Dassault=شرکت تحقیقات هواوفضای فرانسه).

باور اولیه بر این بود که در بین سال های 1965 و 1968 بیش از شانزده مورد پرتاب برای تست انجام گرفته است که ده پرتاب با موفقیت انجام شده.در سال 1973 این موشک وارد سرویس شد و در مجتمع زیر زمینی زکریا در جنوب غربی تل اویو نسخه اصلی ان گسترش یافت.

Jericho 3

جزئیات

جریکو 3 در حال توسعه است وبرنامه ریزی شده برای استفاده در حال 2005.(طبق برنامه ریزی در حال حاضر در حال خدمت میباشد).

این موشک  بهینه سازی شده موشک Shavit که حمل کننده ماهواره است میباشد.تخمین زده میشود که این موشک بردی برابر با 4800 تا 6500 کیلومتر داشته باشد.(2982 تا 4038 مایل).

جریکو 3 کل خاور میانه را با کلاهک هسته ای خود در دسترس دارد.در جنگ بعدی اسرائیل و اعراب,جریکو 3 و در دسترس قرار میدهد حمله هسته ای را برای دفاع از اسرائیل.

برد موشک جریکو 3  و همچنین سرعت و فشردگی کلاهک ان برای نبردهای نزدیک ان را قادر میسازد که از پدافند ضد بالستیک عبور کرده و منطقه عملیاتی را پوشش دهد.

جریکو 3 تقریبا برد حداکثری بین 4800 تا 6500 کیلومتر دارد همراه با سرجنگی به وزن 1000 تا 1300 کیلوگرم که میتواند مجهز به کلاهک هسته ای به وزن 750 کیلوگرم یا 2 و 3 کلاهک هسته ای با بازده کمتر.داری پیشرانه پرتاب با قدرت برابر 29000 هزار کیلوگرم و طول برابر 5/15 متر وقطری برابر 56/1 متر.موتور این موشک 3 مرحله ای بوده و از سوخت جامد استفاده میکند.گمان میرود جریکو 3 یک موشک هدایت شونده است و کلاهک ان از رادار هدایت شونده استفاده میکند و توان شلیک از سیلو و ماشین متحرک را دارد.

نویسنده:امیرحسام ملائی یگانه

Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.com

اولین تست موفق این نوع از موشک ها در جنگ جهانی دوم و توسط نیروی دریایی المان

(زیر دریایی U-boats) انجام گرفت.این زیر دریایی دو سکوی پرتاب داشت.در این مدل و دیگر  موشک های بالستیک شلیک شونده از زیر دریایی(SLBM),نیاز به حضور زیر دریایی در سطح اب بود.اما بعد از جنگ جهانی دوم سیستم های پرتاب به سرعت پیشرفت کرده و برای پرتاب موشک از زیر اب تطبیق داده شدند.در سپتامبر سال 1955 اتحاد جماهیر شوروی  اولین کشوری بود که موشک بالستیک را از زیر دریایی پرتاب کرد.

موشک های بالستیک مورد استفاده در زیر دریایی ها اهمیت استراتژیک خیلی زیادی بعد از شروع جنگ سرد برای کشورهای روسیه و امریکا داشتند,زیرا امکان از بین بردن سیلو ها و حتی سکوهای پرتاب موشک وجود دارد.امازیر دریایی ها میتوانند نقش تعیین کننده ای در یک مناقشه و حتی یک جنگ داشته باشند چون یک زیر دریایی مکان مشخصی ندارد و شناسایی ان نیز به سختی امکان پذیر است.زیر دریایی میتواند خود را به نزدیک ترین نقطه به دشمن برساند و اقدام به شلیک موشک کند.امروزه زیر دریایی ها با استفاده از راکتورهای هسته ای توان حرکتی وسیعی دارند و میتوانند مدت های زیادی را در زیر اب بمانند.

موشک کروز توماهاک (TLAM) موشکی مادون صوت برای حمله و هدف قرار دادن اهداف در روی سطح زمین Tomahawk Land Attack Missile است که قادر به انجام ماموریت در تمام شرایط آب و هوایی و با برد 1100 کیلومتر میباشد. این موشک با  دقت 10 متر در حمله به اهداف  برای اولین بار توسط شرکت جنرال دینامیک در دهه1970 ساخته و معرفی شد .  برد زیاد و ارتفاع کم پرواز به سوی اهداف قابلیت شلیک از زیر دریایی را دارا میباشد . این نمونه موشک بعد از تغییر و بهینه سازی های مختلف در حال حاضر توسط شرکت Raytheon تولید میشود ( با مشارکت شرکت مک دانل داگلاس) .

موشک توماهاک توسط نیروی دریایی آمریکا مورد استفاده و در حال حاضر نمونه های مختلفی از موشک بی جی ام 109 توماهاک مورد استفاده قرار میگیرد که تفاوت آنها بیشتر در کلاهک و سر جنگی متفاوت است که شامل نمونه TLAM-C نمونه متعارف آن و برای هدف قرار دادن اهداف زمینی و نمونه TLAM-D که از سر جنگی خوشه ای استفاده میکند و نمونه TLAM-A  و TLAM-N مجهز به کلاهک های هسته ای هستند و از دیگر مدل های این موشک TASM است که به عنوان یک موشک ضد کشتی مورد استفاده قرار میگیرد . نمونه TLAM-D که از سر جنگی خوشه ای استفاده میکند

ازبلاک 3 این موشک که از سال 1993 وارد خدمت شده است  موشک توماهاک مجهز به سیستم موقعیت یاب جهانی GPS شده است که میتواند اهداف را با دقت بیشتری مورد حمله قرار دهد ودر بلاک 4 این موشک با استفاده از موتورهای بهینه سازی شده  WR-402 که به سیستم کنترل سوپاپ مجهز بود ضمن مصرف سوخت کمتر که امکان افزایش محدوده قابل دسترسی این موشک امکان حرکت با سرعت کمتر از قبل و یا افزایش و کاهش دلخواه سرعت را هم به موشک توماهاک افزوده است و نمونه دوم موشکهای توماهاک بلاک 4 قادر به هدف قرار دادن اهداف متحرک هم هستند .

نام روسی: RS-12M1/-12M2 Topol-M

موشک روسیه SS-27 ,یا توپول-ام موشکی قاره پیما,زمین پایه,که از پیشرانه ای با سوخت جامد استفاده میکند.این موشک اوج تکنولوژی موشکهای بالستیک را نمایان ساخت,ترکیبی از سوختی مدرن و طراحی جدید کلاهک نویده موشک بسیار قدرتمندی را میداد که قابلیت پرتاب از سیلوهای زیر زمنی و جایگاههای متحرک را داراست.هدف روسیه از ساخت این موشک شکست دادن تمام موشکهای ضد بالستیک جهان است که توپول-ام به خوبی از عهده وظیفه محوله برمیاید.

یوری سولومونوی,سرپرست موسسه مسکو برای تکنولوژی های خاص و ژنرال طراحه خانواده موشکی توپول است,موشک توپول-ام شالوده اصلی موشک های استراتژیک(هسته ای) روسیه در سال 2015 است.

مسلما تک کلاهکه 550 کیلوتنی این موشک به تنهایی قادر به ویران کردن یک شهر است و همزمان توان زندگی در ان را به طور کلی از بین میبرد.موشک SS-27  ساخته شده است برای حملات متقابله هسته ای.

موشک Fateh-110 یا NP-110  یک موشک بالستیک استراتژیک با برد کوتاه است.این موشک از یک موتور تک مرحله ای که با سوخت جامد کار میکند بهر میبرد,فاتح 110 موشکی سطح به سطح است که با استفاده از سوخت جامد توانایی هدف قرار دادن اهدافی در 200 کیلومتری(به گفته برخی منابع 170 کیلومتری)را داراست.فاتح 110 یکی از طرحهایی است که در صنایع هوا و فضای ایران برای ساخت موشک های سوخت جامد و مایع دنبال میشود.این موشک در سپتامبر سال 2002 تست نهایی خود را با موفقیت انجام داد.برد ابتدایی این موشک 200 کیلومتر بود اما در سپتامبر سال 2004 اعلام شد برد آن به 250 کیلومتر افزایش داده شده است و توانایی افزایش دوباره ان در صورت نیاز وجود دارد.

طبق برخی گزارش ها Fateh-110A بر پایه موشک چینی DF-11A ساخته شده است که بردی برابر با 300 یا 400 کیلومتر را دارست و توانایی حمل کلاهک هسته ای را دارد.

موشک فاتح 110 از راداری داخلی و الکترو اپتیکالی برای هدایت خود استفاده میکند که به آن دقتی بسیار دقیق بخشیده محدوده خطای این موشک((CPE فقط 10 متر است.فاتح 110 موشکی فوق مدرن است که توانایی حمل کلاهکی به وزن 500 کیلوگرم را داراست.طراحی اولیه این موشک در سال 1997 شروع شد و در سال 2002 وارد خدمت گردید.

---------------------------------------------------------------------------------------------

خصوصیات

عملکرد: موشک بالستیک استراتژیک

سازنده: سازمان هوا وفضای ایران

پیشرانه:موتور سوخت جامد تک مرحله ای

طول:8.06 متر

وزن:3.450 کیلوگرم

قطر: 0.61 متر

برد ۲۰۰ :کیلومتر در نوع اول و 250 کیلومتر در مدل بعدی

سیستم هدایت:رادار داخلی و چشم الکترونیکی

محدوده خطا:۱۰ متر CPE

کلاهک: 500 کیلوگرمی

جایگاه پرتاب:ثابت

زمان ساخت: 1997

ورود به خدمت:2002

Kh-55 (نامگذاری شده ناتو AS-15 'Kent') موشکی مادون صوت و برد بلند است که توانایی حمل کلاهک هسته ای را دارد.طراحی این موشک توسط کمپانی MKB Raduga در پاسخ به ساخت موشک های کروز امریکایی در همین کلاس به نام  (particularly the BGM-109 Tomahawk and AGM-86 missiles) انجام گرفت.این موشک طراحی شده برای پرتاب از هواپیما و زیر دریایی,که توانایی حمل کلاهک متعارف یا هسته ای به وزن 200 کیلوتن را در مسافتی برابر با 3000 کیلومتر(1860 مایل).

موشک Kh-55 طراحی با نام ازمایشی RKV-500 و اولین پرواز ازمایشی خود را در سال 1978 انجام داد و در سال 1981 به مرحله تولید رسید.مدل اصلی ان (NATO 'Kent-A') در سال 1983 وارد خدمت شد.پیشرانه موشک توسط یک موتور توربوفن(R95-300) تامین میگردد و از دوبال کوتاه برای کارایی بیشتر در پرواز استفاده میکند.این موشک در ارتفاعی زیر 110 متر با سرعتی مادون صوت پرواز میکند.سیستم ناوبری این موشک خودکار است.

مدل به روز شده , Kh-55SM (NATO 'Kent-B') درسال 1986 ارائه شد.که ازسیستم TERCOM(مقایسه عوارض زمینی) برای ناوبری استفاده میکرد با موقعیت یاب متناوب برای مقایسه کردن عوارض زمینی  توسط رادار داپلر (رادار تعیین کننده اشیاء ثابت و متحرک) با نقشه ذخیره شده که بر روی برد کامپیوترموشک قرار داده شده است.موشک Kh-55Sm از یک مخزن سوخت اضافی بهره میگیرد.که برد ان را به 2500 تا 3000 کیلومتر افزایش میدهد.

مدل دریایی Kh-55 3K-10 Granat با نام, طراحی شد به صورت همزمان با مدل اصلی که ظاهرا برای استفاده در زیر دریایی طراحی شده بود.موشک Kh-55 توسط هواپیماهای توپولف Tu-95 و Tu-160 حمل میشود

یکی از پشتوانه ها و تکیه گاه های نظامی کشورها در عرصه بین المللی، قدرت موشکی آنهاست. در جهان امروزی به رغم امضای پیمان نامه های متعدد کشورها و قراردادهای بین المللی که برای کنترل تکنولوژی موشکی در سازمان ملل به امضاء می رسد، در نهایت کشوری حرف اول را می زند که به لحاظ موشکی مجهزتر باشد.
تا قبل از جنگ جهانی دوم- بنا به مقتضیات جنگ- فقط چندین کشور که در حال جنگ بودند ابرقدرت موشکی محسوب می شدند (مانند روسیه و آلمان). در واقع جنگ برای اینها مانند کاتالیزوری در جهت پیشرفت صنایع موشکی بود؛ همچنان قدرتمند و قدرتمندتر می شدند و این امر موجب رعب و وحشت کشورهای دیگر شد، چرا که از همان ابتدا هم پیش بینی می شد اگر فقط چند ابرقدرت خاص، این تکنولوژی را به دست می گرفتند، دیگر پاسخ ندادن به درخواست های آنها کار مشکلی بود.
پس از فروکش کردن التهابات جنگ جهانی دوم، بسیاری از کشورها دست به کار شدند و شروع به ساخت یا حداقل خرید موشک کردند زیرا می دانستند اگر سیستم موشکی قوی داشته باشند، پشتوانه خوبی برای حفظ امنیت دارند. هرروزه انواع موشک ساخته و آماده می شد و در این میان یک فناوری، توجه همگان را بیش از دیگر شاخه ها به خود جلب کرد و آن، تکنولوژی ساخت موشک های بالستیک بود.
برد بسیار بالا و توانایی حمل مقدار زیاد مهمات، آنها را از سایر موشک ها متمایز می سازد و همین موضوع، موجب رعب و وحشت و نگرانی می شود. با اینکه یک موشک بالستیک به خودی خود یک سلاح کشتار جمعی (WMD) محسوب نمی شود، ولی می تواند مقدار زیادی از انواع سلاح های کشتار جمعی را حمل کند و به عنوان یک منبع نگرانی برای کشورها به حساب آید.
تکنولوژی موشک های بالستیک هم پس از جنگ جهانی دوم نمو پیدا کرد و از دهه ۱۹۵۰ ابرقدرت هایی موشکی به وجود آمدند که تهدیدی برای کشورهای دیگر محسوب می شدند. در این عرصه، اتحاد جماهیر شوروی یک سر و گردن از رقبای خود بالاتر بود. با گذشت زمان، قدرتش بیشتر و بیشتر می شد و همواره حرف اول را در این زمینه می زد. این مسئله، کشورهای دیگر- مخصوصاً رقیب سرسختش یعنی ایالات متحده آمریکا- را آزار می داد.

در موشک های  MIRV یا موشک های چندین هدفه,موتور اصلی موشک(یا بوستر) وظیفه بالا بردن موشک و قرار دادن ان در مسیر اصلی حرکت را به عهده دارد(به عکس نگاه کنید). بعد از مرحله اول و در مانور اصلی موتور کوچکی که بر روی موشک قرار دارد به همراه سیستم هدایت خودکار کامپیوتری فعال میشود.بعد از قرار گرفتن در منحنی بالستیکی و  قرار گرفتن در نقطه بازگشت که شامل هدف گیری,هدف میباشد کار رها کردن کلاهک ها در خط سیر  خاص خودشان انجام میگیرد.این مانور با خط سیرهای متفاوتی انجم میگیرد و در هر مرحله یکی از کلاه ها ازاد میشوند و این کار برای همه کلاهک ها انجام میشود.

مراحل پرتاب موشک(MIRV) Minuteman III:

1-   موشک از سیلوی خود به وسیله موتور شماره 1 پرتاب میشود.

2-    6۰ ثانیه بعد از پرتابموتوره مرحله اول به اب انداخته میشود و موتور دوم روشن میشود و موشک از پوشش خودش خارج میشود.

3-   120 ثانیه بعد از پرتاب موتور سوم روشن شده و موتور شماره دو را از بدنه جدا میکند.

4-   180 ثانیه بعد از پرتاب پیشرانه موتور شماره 3 پایان پیدا میکند و موتور تقویتی حمل کننده از موشک جدا میشود.

5-      موتور تقویتی حمل کننده موشک را در جای خودش قرار میدهد و موشک اماده میشود برای بازگشت.

6-در مرحله بازگشت فریب دهنده و پوسته موشک از یکدیگر جدا میشوند.

7-  در مرحله بازگشت پوسته با سرعت بسیار زیادی وارد جو میشود و در هنگام پرواز مسلح میشود.

8-   کلاه های هسته ای منفجر میشوند با یکدیگر در هوا و یا در زمین.

---------------------------------------------------------------------------------

قابل توجه است که موشک فجر ۳ که در رزمایش پیامبر۲ مورد استفاده قرار گرفت در گروه این نوع از موشک ها قرار میگیرد.این گروه  از موشک ها از قدرت تخریب بسیار بالایی برخوردار هستند و قابلیت پوشش منطقه وسیعی را دارا هستند.

-

۱-موشک هارپون(AGM-84 Harpoon) موشک هارپون یکی از معروفترین و قویترین سلاح های ضد کشتیست که با وجود عمر طولانی آن هنوز یکی از موشک های اصلی ضد کشتی در نیروی دریایی آمریکا و بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران است(هارپون به معنی نیزه ی شکار نهنگ است)
موشک هارپون بسور اختصاصی و تنها برای مقابله با کشتی ها ساخته شد و اولین بار به خدمت نیروی زمینی و دریایی آمریکا  در آمد موشک هارپون بدلیل نیاز شدید نیرو های هوایی و دریایی در مدل های مختلف به تولید انبوه رسید بعدها موشکSLAM که به معنی  (Stand-off Land Attack Missile) است از روی آن تولید گردید
در 1965 نیروی دریایی بصورت آزمایشی در قالب یک طرح پژوهشی بر روی موشک برای مقابله ی سطحی با زیر دریایی ها و با برد 45 کیلومتر شروع به بررسی نمود پس از نابودی رزم ناو اسرائیلی Eilat توسط دو ناوچه ی موشک انداز ساخت روسیه در 1967 احمیت این پروژه دوچندان شد چرا که نیاز به یک موشک ضد کشتی قوی در برابر اهداف سطحی بسیار حس میشد با سرعت گرفتن رشد پروژه در 1970 اولین نمونه ی هارپون تحت عنوان ZAGM-84A  مورد آزمایش قرار گرفت با این وجود نتیجه ی آزمایشات رضایت بخش نبود در نتیجه سال بعد این قرار داد طی مناقصه ای به شرکت McDonnell-Douglas اعطا گردید بدنبال این امر مکدانل داگلاس طی مدت کوتاهی سه مدل مختلف از این موشک را تدوین نمود و سریعا اولین تست ها انجام شد نمونه ی اولیه در 1972 آزمایش شدمدل هایی که مکدانل داگلاس ارائه کرد به این ترتیب بود موشک هوا به دریا مدل پایه AGM-84A و موشک دریا به دریا RGM-84A  و زمین به دریا UGM-84A ولی طرح ایراداتی نیز داشت از جمله برد کم در حالی که حد اقل نیاز به دامنه برد 90 کیلومتر می بود که بعدها اصلاح شد
اولین مدل در 1977 وارد خدمت شد و اولین نمونه هم نمونه ی دریا به دریا بود پس از آن اولین نمونه ی هوا به دریا (AGM-84A ) در 1979 بر روی هواپیما های P-3 اوریون نصب شد اولین نمونه ی زمین به دریا هم در 1981 وارد خدمت گردید.
از تعداد و امادگی این نوع موشک در نیروی دریایی ایران اطلاعات زیادی دردست نیست و  سیاست ایران در ضمینه موشک های دریایی برپایه موشک های کروز قرار دارد.موشک هارپون در مدلهای مختلفی تولید گشته و ما مشخصات موشک های تحت اختیار ایران را در زیر قرار می دهیم.

در سال 1984 اتحاد جماهیر شوروی(روسیه فعلی) به صورت همه جانبه ای به ساخت موشک های ضد کشتی که قابلیت پرتاب از کشتی-زیردریایی-هواپیما و یا سکوهای ساحلی را داشتند اقدام کرد.

که نتیجه این تلاش همه جانبه موشک "Uran" یا "Kh-35" در نسخه هوایی و "3M24" در نسخه دریایی شد.این موشک در نگاه اول شباهت بسیار زیادی به موشک هارپون داشت به همین سبب به این موشک لقب هارپونسکی دادند.

در "Kh-35" که نسخه هوایی این موشک است برد ان به 150 کیلومتر(95 مایل) هنگام پرتاب از ارتفاع میرسید. با استفاده از سیستم هدایت موشک در زمان پرواز,این موشک در ارتفاع 15 متری از سطح اب پرواز میکند و رادار جستجوی موشک در مرحله نهایی فعال میشود که موشک در ارتفاع 5 متری از سطح اب قرار دارد.کلاهک این موشک بعد از قرار گرفتن در مسیر هدف به صورت گلوله ای از اتش در میاید که وزنی برابر با 90 کیلوگرم دارد.طبق شایعات و شنیده ها موشک "Kh-37" که موشکی برای حملات زمینی است از سیستم هدایت تلوزیونی یا جستجوی مادون قرمز استفاده میکند.

در "3M24" که نسخه دریایی این موشک است از بوستر کمکی RATO در هنگام پرتاب استفاده میشود که بردی تقریبا 130 کیلومتری(80 مایلی) به این موشک میدهد.این موشک بر روی ناوچه های موشک انداز و ناوچه های جنگی قرار میگیرد.نسخه پرتاب زمینی این موشک "3M24" در حال تکامل میباشد و معروف است به "3M24M"(یا "3M24E1" در مدل صادراتی). از سیستم ناوبری ماهواره ای GLONASS برای هدایت موشک در زمان پرواز استفاده میشود.مسیر یاب رادارفعال و جستجوگر مادون قرمز در حال تکامل هستند.در مدل های بعدی با استفاده از سوخت بیشتر برد این موشک به 250 کیلومتر(155 مایل) میرسد.

در نسخه ای از "3M24" که از کشتی های جنگی یا زیر دریایی ها پرتاب میشود طول به 4 متر افزایش پیدا کرده و  فاقده بوستر سوخت جامد بوده و به صورت کلی وزنی برابر با 600 کیلوگرم دارد.

طول بال:93 سانتیمتر

طول:3.75 متر

وزن کلی:480 کیلوگرم

وزن کلاهک:90 کیلوگرم

سرعت:مادون صوت

نوع رادار:رادارفعال- مادون قرمز

تلاش های ایران برای ساخت موشک های بالستیک با برد زیاد و توپخانه هایی با برد بالا را میتوان به سه دوره زمانی تقسیم کرد.دوره اول بین سال های(1977- 1979).دوره دوم در خلال جنگ با دشمن بعثی حوالی سالهای(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ در سال(1988)به بعد.

از مرحله دوم به بعد ساخت موشک وارد فاز جدیدی شد و ساخت و طراحی موشک ها به تعداد بالا و همزمان با شرایط خاص انجام شد.(میتوان عنوان کرد که با توجه به اینکه ایران در خلل جنگ 8 ساله تاثیر موشک های بالستیک و فناوری موشکی را درجنگ و استراتژی دفاعی به خوبی درک کرد و بعد از جنگ به سمت استراتژی دفاع موشکی نامحدود روی ورد).

بعد از پایان جنگ ایران کوشید که با کمک گرفتن از مهندسین خارجی برزگ که از کشور خود رانده شده و یا بیکار بودند به توسعه فناوری موشکی خود بپردازد.برنامه موشکی ایران به سرعت پیش رفت و باعث حیرت جهانیان گشت.

سوخت جامد

پایه و شالوده اصلی استفاده از این نوع سوخت موشک های عقاب و شاهین 2 بودند.

ایران از این فناوری به صورت سیتماتیک برای تولید توپخانه های صحرایی خود استفده کرد که باعث ساخت توپخانه های گروه فجر,نازعات و زلزال گردید.تلاش های اولیه به پشتوانه  کمک  های فنی و تکنولوژیکی چین انجام شد.در همین راستا کارخانه های مونتاژ و تولید صنعتی زیادی در خلال سال های 1991 تا 1992 ایجاد شد.ایران با سرعتی باور نکردنی از چین پیشی گرفت و در ساخت این محصولات از کمک چین بی نیاز گشت.

سوخت مایع

بعد از جنگ,ایران به ازمایش موشک هایی با سوخت مایع روی اورد از جمله موشک اسکاد-بی که به وسیله مهندسی معکوس ساخته شده بود.نمونه بومی موشک اسکاد-بی به نام شهاب-1 شناخته میشد که دوباره طراحی و ساخته شده بود.

بعد از شهاب 1 نوبت به شهاب 2 بود که از روی موشک اسکاد-سی طراحی و تولید شده بود.اخرین موشک از این گروه در حال حاضر موشک شهاب 3 است.تمامی این برنامه ها با کمک های فنی روسیه و کره شمای انجام شد.ایران طرح های زیادی را برای ساخت موشک های شهاب 4(موشکی برای حمل ماهواره),موشک شهاب 5 و شهاب 6 در دست اجرا دارد که اطلاعات کمی از انها وجود دارد و شاید نوع 5 و 6 ان وجود خارجی نداشته باشند.طبق برخی گمانه زنی ها ایران برای گسترس موشک های خود از موشک کره ای تیپدانگ 2 که در چهارم جولای سال 2006 ازمایش شد استفده میکند(اینها همگی حدس و گمانه زنی هایی است که توسط سرویس های اطلاعاتی غربی بیان شده است).